18 Aristotele Metafisica 12 6 Il tempo non pu veni

TheMummichogblog è un partecipante al Amazon Services LLC Associates programma, un programma di affiliazione pubblicitario progettato per fornire un mezzo per siti per guadagnare tariffe pubblicitarie con la pubblicità e il link al amazon.com. Amazon, il logo di Amazon, AmazonSupply, e il logo AmazonSupply sono marchi di Amazon.com, Inc. o delle sue affiliate.

https://amzn.to/3nPQmzH
——

18 Aristotle, Metaphysics 12. 6: ‘Oras ay hindi maaaring dumating sa pagiging o itigil upang maging; kung ang oras ay hindi umiiral, diyan
maaaring walang bago at pagkatapos. ‘
Philo, ang Alexandrian Hudyo ng panahon St Paul ni, nagpapanatili oras na iyon ay nilikha na may cosmos (De
opificio mundi 26). Ilang mga unang bahagi ng mga Kristiyano sabihin ang parehong, kabilang Ambrose. Plotinus (3. 9. 8. 1 ff.) Sabi ni
na ang mga tanong kung bakit ang Tagapaglikha ay lumilikha ay nagtanong sa pamamagitan ng mga tao na ipagpalagay na na kung saan ay palaging ay nagkaroon ng
isang simula sa oras. Tulad ng Augustine, Plotinus palagay ni ang oras ay hindi mangyari muna ang mga cosmos (3. 7. 12. 23 bilang
Plato, Timeo 38b6).
19 Plotinus (3.7. 1. 1-13) observes na sa tingin namin alam namin kung ano ang oras ay hanggang nagsisimula tayong mag-isip tungkol sa mga ito
malalalim. ni Augustine discussion ng oras ay naglalaman ng maraming mga dayandang ng pilosopiko debate sa gitna Platonists,
Aristotelians, at Estoico, ngunit ito ay kapansin-pansin para sa kanyang ng mahigpit sa mga pag-aalinlangan o ‘Academic’ na posisyon na para sa
ang isip ng tao ang tanong ay hindi masasagot. Hindi bababa sa Augustine hindi nito nasagot ang mga ito. Ang kanyang tanong ay
characteristically mas pilosopiko kaysa sa relihiyon: anong diwa tayo gumawa ng kaguluhan ng kasaysayan at ang
mistulang meaninglessness ng sunud-sunod na mga kaganapan? Sa pagitan ng nakaraan at hinaharap ng sangkatauhan karanasan sa anumang kanyang naisin
tumawag sa isang distending, isang lumalawak out sa isang rack. Kaya siya Pick up ni Aristodc suggestion (Physics 4. 14) na
oras ay isang karanasan ng kaluluwa, ngunit nagbibigay sa ideya na ito ng isang bagong pag-unlad sa pamamagitan ng pagtingin ‘memory’ bilang cardinal na
ang pag-unawa ng oras.
20 Ang argument ay sumasalamin mas lumang debate sa pilosopiko paaralan, hal na kung ang oras Hindi maayos na
nahahati sa nakaraan, kasalukuyan, at hinaharap, pagkatapos lamang ng kayang mahahati nito ay nananatiling isang live na opsyon. Sextus Empiricus
(Guhit-balangkas ng Pyrrhonism 3. 143-5) pinapanatili buod ng pag-aalinlangan argumento na ang lahat ng mga talakayan ng
oras ng pagtatapos sa walang katuturang, kaya na walang maaaring kilala para sa tiyak na sa pagsasaalang-alang na ito.
21 Tingnan sa ibaba, XI. xxix (39) sa taglay na ‘kaguluhan ng isip ng maraming iba’t ibang klase’ sa pag-iisip tungkol sa nakaraan, kasalukuyan,
at sa hinaharap, kapag ang katotohanan ng kawalang-hanggan ay kasabayan sa kasalukuyan.
22 Tulad ng Plotinus (4. 4. 12. 28-32), Augustine ay nagbibigay-daan para sa pagbibigay kahulugan ng unahan-kaalaman sa
hinaharap bilang inspirado ng pananaw sa ang kahulugan ng mga kaganapan sa halip na isang mantic lubos na kaligayahan sa suspensyon ng dahilan.
23 Augustine ang mga pagtingin ay inaasahang sa pamamagitan ng mga Estoico.
24 Augustine forestalls Christian kritiko kung sino ang maaaring isipin ang kanyang abstruse katanungan remote mula sa kanyang tamang
gawain ng bibliya intindi ng teksto, at invokes sa pamamagitan ni Kristo ang mataas na pari na nagbibigay ng access sa mga
misteryo Ama.
25 Plotinus (3. 7. 8. 8-19) din tinatanggihan view na ito. opinyon ay na matagpuan sa St Basil. pero
Augustine ay maaaring magkaroon ng sa isip Plato ni Timeo (39 cd) na kung saan ay magagamit sa Latin bersyon Cicero.
Maraming sinaunang manunulat, mula sa may-akda ng Genesis 1: 14 hanggang-hangga, siniyasat na ang aming mga taon, buwan, at
araw ay batay sa mga cycle ng bagay sa kalangitan. Ngunit ni Augustine argument ay na walang mga palatandaan tungkol sa likas na katangian ng
oras ay maaaring manggaling mula sa, o mula sa paggalaw ng anumang pisikal na katawan. Oras ay hindi magkapareho sa
mga yunit sa pamamagitan ng kung saan namin karaniwan masukat ito.
26 Plotinus (3. 7. 12. 34) ay may parehong paglalarawan.
27 Plotinus 3. 7. 11. 41 (tr. Armstrong) ay nagsasalita ng oras bilang ‘isang pagkalat out (diastasis) ng buhay … ang buhay ng
ang kaluluwa sa isang paggalaw ng sipi mula sa isang paraan ng pamumuhay sa isa pang ‘. Ang tekstong ito ay maaaring may naiimpluwensyahan
Augustine ay coining ng termino dislenlio. Ngunit sa Augustine ang sikolohikal na karanasan ng pagkalat
out ng kaluluwa sa successiveness at sa magkakaibang direksyon ay isang masakit at sabik na karanasan, sa gayon ay maaari siya
magsalita ng kaligtasan bilang pagpapalaya mula time (cf. sa itaas, ix. iv (10)). Ang tema ay binuo sa ibaba,
lalo na sa xi. xxix (39) kung saan wikang St Paul tungkol sa ‘ini-stretch’ (Phil. 3: 13) maging magkaugnay
sa pag-iisip ng Plotinus (6. 6. 1.5) na takot na dami ay isang bumabagsak na mula sa One at ay ‘extended sa isang
scattering ‘.
evening awit 28 Ambrose ni.
29 Plotinus (3. 7. 11): Oras ay pagpasa sa kaluluwa ni mula sa isang estado ng buhay sa isa pa, at hindi sa labas ng
kaluluwa.
30 See itaas XI. xxvi (33).
31 Augustine ni imahe ng makasaysayang proseso ay na ng isang tuluy-tuloy na ilog o mga ilog, na may maraming mga bagy

https://amzn.to/3nPQmzH
——

18 Aristoteles metafysiikka 12. 6: ’Aikaa ei muotoutunut tai lakkaavat olemasta; Jos aikaa ei ole olemassa
voinut olla ennen ja jälkeen.’
Filon, Aleksandrian Juutalainen St Paulin aikaan väittää, että aika on luotu kosmoksen (De
Opificio mundi 26). Useat varhaiset kristityt sanovat samaa, kuten Ambrose. Plotinos (3. 9. 8. 1 ff.) Sanoo
että kysymys miksi Luoja luo pyydetään ihmisiä, jotka ovat olettaen, että se, mikä aina on ollut
alku ajoissa. Kuten Augustine, Plotinoksen ajattelee aika ei syntyneet ennen kosmoksen (3. 7. 12. 23; kuten
Platon, Timaios 38b6).
19 Plotinos (3.7. 1. 1-13) toteaa, että luulemme tietävämme, mitä kello on vasta alamme miettiä
perusteellisesti. Augustinuksen keskustelua ajasta sisältää monia kaikuja filosofisiin keskusteluihin keskuudessa Platonists,
Aristoteelit, ja stoalaisten, mutta on merkittävä sen affiniteetti Skeptical tai ’Academic’ asennossa, että
ihmismieli kysymys on mahdoton. Ainakin Augustine ei vastaa sitä. Hänen kysymys on
tyypillisesti vähemmän filosofinen kuin uskonnollinen: missä mielessä voimme tehdä kaaoksen historian ja
näennäinen merkityksettömyyden peräkkäisten tapahtumien? Menneisyyden ja tulevaisuuden ihmiskunnan kokemuksia mitä tahtoo
soittaa venyttävä, venytys ulos telineeseen. Siksi hän poimii Aristodc ehdotus (fysiikka 4. 14)
aika on kokemus sielun, mutta antaa tätä ajatusta uuden kehityksen näkemällä ’muisti’ kuin kardinaali
ymmärtämistä aikaa.
20 Väite kuvastaa vanhempi keskusteluja filosofinen kouluissa, esim. että jos aika ei voida tehokkaasti
jaettu menneisyys, nykyisyys ja tulevaisuus, vain jakamattomuutensa edelleen elävää vaihtoehto. Sekstos Empeirikos
(Ääriviivat pyrrhonismi 3. 143-5) säilyttää tiivistelmät Skeptinen perusteluja, jotka kaikki keskustelut
aika päättyy hölynpölyä, niin ettei mitään voida varmuudella tiedetä tässä suhteessa.
21 Katso alla, XI. XXIX (39) on luonnostaan ​​’häiritsee moninaisuus’ ajatellut menneisyys, nykyisyys
ja tulevaisuudessa, kun todellisuus ikuisuuden on samanaikaisuuden esillä.
22 Kuten Plotinos (4. 4. 12. 28-32), Augustine mahdollistaa tulkintaa keula-tietoa
tulevaisuudessa innoittamana käsityksen merkitys tapahtumien sijaan Mantic ekstaasia keskeytyessä syystä.
23 Augustinuksen näkemys oli ennakoinut stoalaisten.
24 Augustine ehkäisee Christian kriitikot voivat ajatella hänen vaikeaselkoista tiedusteluja kaukana hänen oikea
tehtävänä Raamatun eksegeesin, ja vetoaa sovittelu Kristuksen korkean pappi, joka antaa pääsyn
Isän salaisuudet.
25 Plotinos (3. 7. 8. 8-19) myös on eri mieltä. Lausunto löytyy St Basil. Mutta
Augustine ehkä mielessään Platonin Timaios (39 cd), joka oli käytettävissä Ciceron Latinalaisessa versio.
Lukuisat antiikin kirjailijat, mistä kirjoittaja Genesis 1: 14 alkaen, havaittiin, että vuosia, kuukausia, ja
päivät perustuvat sykli taivaankappaleet. Mutta Augustinuksen väitteen mukaan ei ole hajuakaan luonteesta
aika voi olla peräisin tästä, tai liikkeestä minkä tahansa fyysisen kehon. Aika ei ole sama kuin
yksiköiden jota tavallisesti mitata.
26 Plotinos (3. 7. 12. 34) on sama kuva.
27 Plotinos 3. 7. 11. 41 (tr. Armstrong) puhuu aika tarkoitetaan’ripustus (diastasis) elämän … elämää
sielun liikkeen passage yhdeltä elämäntapaa toiseen’. Tämä teksti on saattanut vaikuttaa
Augustinuksen keksitystä termi dislenlio. Mutta Augustine tämän psykologisen kokemuksen leviämistä
ulos sielun peräkkäisyys ja erilaisissa suunnissa on tuskallinen ja ahdistunut kokemusta, jotta hän voi
puhua pelastuksen vapautusta aika (vertaa yllä, ix. iv (10)). Teema on kehitetty alla,
varsinkin XI. XXIX (39), jossa St Paulin kieltä noin ’venytetään’ (Fil. 3: 13) tulee linkitetty
ajatuksella Plotinos (6. 6. 1,5), joka moninaisuus on putosi Yksi ja on ’levitettynä
hajonta’.
28 Ambrosen iltana virsi.
29 Plotinos (3. 7. 11): Aika on sielun siirrytään yhdestä tilasta elämän toiselle, eikä sen ulkopuolella
sielu.
30 Katso edellä XI. xxvi (33).
31 Augustine imagoa historiallisen prosessin on, että virtaava joki tai joet, monia myrskyinen

Amazon e il logo di Amazon sono marchi di Amazon.com, Inc., o delle sue affiliate.