18 Aristotele Metafisica 12 6 Il tempo non pu veni

TheMummichogblog è un partecipante al Amazon Services LLC Associates programma, un programma di affiliazione pubblicitario progettato per fornire un mezzo per siti per guadagnare tariffe pubblicitarie con la pubblicità e il link al amazon.com. Amazon, il logo di Amazon, AmazonSupply, e il logo AmazonSupply sono marchi di Amazon.com, Inc. o delle sue affiliate.

https://amzn.to/3nPQmzH
——

18 Aristotelis, Metafizika 12. 6: “Laiks, nevar nonākt ir vai pārtrauktu būt; ja laiks nepastāv, tur
varētu būt pirms un pēc tam. ”
Filons, Aleksandrijas ebrejs no Sv.Pāvila laikā, uzskata, ka laiks, tika izveidots ar kosmosu (DE
opificio mundi 26). Vairāki agrīnie kristieši saka to pašu, ieskaitot Ambrose. Plotinus (3. 9. 8. 1 ff.) Saka:
ka jautājums, kāpēc Radītājs rada tiek jautāts par cilvēkiem, kas, pieņemot, ka to, kas vienmēr ir bijusi
sākums laikā. Tāpat Augustine Plotinus domā laiks nav pieteikti pirms kosmosu (3. 7. 12. 23; kā
Platons Timaeus 38b6).
19 Plotinus (3.7. 1. 1-13), norāda, ka mēs domājam, ka mēs zinām, kas ir laiks līdz brīdim, kad mēs sākam domāt par to
dziļumā. Augustīna diskusija laika ir daudz atbalsis filozofiskajiem debašu vidū Platonists,
Aristotelians un Stoics, bet ir ievērojams tās tuvības saites ar Skeptiski jeb akadēmiskā stāvoklī, ka
cilvēka prāts jautājums ir neatbildams. Vismaz Augustine neatbild to. Viņa jautājums ir
raksturīgi mazāk filozofisks nekā reliģisko: kādā ziņā mēs varam izdarīt no haosa vēsturi un
skaidrs bezjēdzība secīgu notikumu? Starp pagātni un nākotni cilvēci pieredzi, ko viņš būs
zvaniet distending, stiepjas ārā uz bagāžnieku. Līdz ar to viņš paceļ Aristodc ierosinājumu (Fizika 4. 14), kas
laiks ir pieredze dvēseles, bet dod šo ideju jaunu attīstību, redzot “atmiņu” kā kardināls uz
izpratni par laiku.
20 Arguments atspoguļo vecākas debates filozofiskajiem skolās, piemēram, ka, ja laiks nevar pienācīgi
sadalīts pagātni, tagadni un nākotni, tad tikai tā nedalāmība paliek dzīvot variants. Sextus Empiricus
(kontūras Pyrrhonism 3. 143-5) saglabā kopsavilkumi skeptiska argumentiem, ka visas diskusijas
laika beigas muļķības, lai neko nevar droši zināms, šajā sakarā.
21 See zemāk, XI. XXIX (39), par raksturīgo “uzmanību uz daudzajiem” Domājot par pagātne, tagadne,
un nākotnē, kad realitāte mūžību ir vienlaicīgums tagadnē.
22. Tāpat Plotinus (4. 4. 12. 28-32), Augustīns pieļauj interpretācijas priekšgala zināšanām par
Nākotne kā iedvesmas ieskatu nozīmē notikumu, nevis mantic ekstazī ar apturēšanas iemeslu.
23. Augustīna viedoklis bija plānots ar Stoics.
24 Augustine forestalls kristiešu kritiķi var domāju, ka viņa dziļš izmeklēšanu attālinās no viņa pareizu
uzdevums Bībeles ekseģēzes, un piesauc starpniecību Kristus augstas priesteris, kas ļauj piekļūt ar
Tēva noslēpumi.
25 Plotinus (3. 7. 8. 8-19) arī noraida šādu viedokli. Atzinums ir atrodams St Basil. bet
Augustine var būt prātā Platona Timaeus (39 cd), kas bija pieejami Cicerona latīņu versiju.
Daudzi senie rakstnieki, no autora Mozus 1: 14 gada, novērots, ka mūsu gadiem, mēnešiem, un
dienas ir balstīti uz cikla debesu ķermeņiem. Bet Augustīna arguments ir tāds, ka nav ne jausmas par dabu
laiku var iegūt no tā, vai no kustības jebkura fiziskā ķermeņa. Laiks nav identisks ar
vienības, ar kuru mēs parasti izmērīt.
26 Plotinus (3. 7. 12. 34) ir tāds pats piemērs.
27 Plotinus 3. 7. 11. 41 (tr Armstrong.) Runā par laiku, kā “A izklāšana (diastasis) dzīves … dzīve
dvēsele ar kustību pāreja no viena dzīves veidu uz citu. ” Šis teksts var būt ietekmējuši
Augustīns ir Coining Termina dislenlio. Bet Augustine šī psiholoģiskā pieredze izplatās
no dvēseles pārmantojamība un dažādos virzienos, ir sāpīga un nemierīgi pieredzi, lai viņš var
runāts glābšanai kā atbrīvošanās no laika (sal iepriekš, ix gadījumam. iv) (10). Tēma ir izstrādāta zemāk,
it īpaši xi. XXIX (39), kurā Sv.Pāvila valodā par “izstiepšanas” (3 Phil. 13) kļūst saistīts
ar domu Plotinus (6. 6. 1.5), kas daudzveidība ir krīt no One un ir “paplašināta a
izkliede. ”
28 Ambrozijs vakarā himna.
29 Plotinus (3. 7. 11): Laiks ir dvēseles nodošana no vienas valsts dzīves uz otru, un tas nav ārpus
dvēsele.
30 See iepriekš XI. xxvi (33).
31 Augustīna attēls vēsturiskā procesā ir, ka no plūst upes vai upes, ar daudzām vētrains

https://amzn.to/3nPQmzH
——

18 Aristoteles, Verkéierssécherheet 12. 6: “Time kann net kommen an Wiesen oder Cessatioun gin; wann Zäit existéieren rauszesichen, do
ginn net konnt virun an no. ”
Philo, geréiert d’Alexandrian Judd vu St Paul senger Zäit, déi Kéier mat der COSMOS geschaf gouf (De
opificio mundi 26). Puer fréi Chrëschten soen dat selwecht, dorënner Ambrose. Plotinus (3. 9. 8. 1 ff.) Seet
dass d’Fro firwat de Schëpfer vun Leit ass gefrot schaaft déi unzehuelen, datt dat, wat ëmmer no ass
en Ufank an Zäit. Wéi Augustinerkierch, mengt Plotinus Zäit net de COSMOS zeréckdatéieren (3. 7. 12. 23; den
Platon, Timaeus 38b6).
19 Plotinus (3,7. 1. 1-13) datt mer mengen, mir wëssen, wat Zäit ass bis mir ufänken doriwwer ze denken
an Déift. Augustinerkierch d’Diskussioun vun Zäit vill Bou vun philosopheschen Debatten ënnert Platonists enthält,
Aristotelians, an Stoics, mä ass Aussergewéinlecht fir seng Affinitéit mat der skeptesch oder Positioun Akademesch “dat fir
de mënschleche Geescht ass d’Fro verleeft. Op d’mannst net Augustinerkierch Äntwert et net. Seng Fro ass
characteristically manner philosopheschen wéi reliéis: wat Sënn kënne mir vun der Chaos vun Geschicht maachen an der
visuell meaninglessness vun successive Evenementer? Tëscht Vergaangenheet an Erfahrungen Zukunft Mënschheet wat wäert hien
Opruff engem distending, eng Belounung eraus op e Critère. Dofir huet hien hellt de Aristodc d’Virschlag (Physik 4. 14), datt
Zäit ass eng Erfahrung vun der Séil, awer gëtt dës Iddi eng nei Entwécklung vun geknackt “Erënnerung” als Kardinol ze
d’Verständnis vun Zäit.
20 D’Argument reflektéiert eeler Debatten an der philosophescher Schoulen, e.g. datt wann Zäit net richteg ginn
ënnerdeelt an Vergaangenheet, presentéieren, an Zukunft, dann nëmmen bleift seng indivisibility enger liewen Optioun. Sextus Empiricus
(Enger vun Pyrrhonism 3. 143-5) Gebees Zesummefaassungen vun der skeptesch Argumenter datt all Diskussiounen vun
Zäit Enn vun lächerlech wieren, sou datt näischt kann an dësem wat fir bestëmmte bekannt ginn.
21 Kuck ënnen, XI. xxix (39) op der Onfruchtbarkeet “Oflenkungsmanöver vun mat” an un unhuelen, presentéieren,
an Zukunft, wann d’Realitéit vun Éiwegkeet ass Geschicht an der presentéieren.
22 Wéi Plotinus (4. 4. 12. 28-32), erlaabt Augustinerkierch fir d’Interpretatioun vun viischt-Wëssen vun der
Zukunft als inspiréiert Asiicht an de Sënn vun Evenementer anstatt engem mantic Ekstas mat Ophiewe vun Grond.
23 Augustinerkierch d’Vue war vun der Stoics schlecht.
24 Augustinerkierch forestalls Christian Kritiken déi seng onduerchsiichteg Ënnersichunge Erfindungen aus senger eegener Meenung kënne
Aufgab vun biblesch exegesis, an invokes der Mediatioun vu Christus dem héich-Paschtouer deen Zougang zu der gëtt
Papp d’Mystèren.
25 Plotinus (3. 7. 8. 8-19) géint och dës Vue. Der Meenung ass zu St Basil fonnt gin. mä
Augustinerkierch kann vergiessen Platon d’Timaeus (39 CD) hunn déi an Cicero d’Latäin Versioun sinn war.
Villen antike Schrëftsteller, aus dem Auteur vun Moses 1: 14 un, observéiert datt eis Joren, Méint a
Deeg sinn op der Zyklus vun Himmelskierper entstoung baséiert. Mee Augustinerkierch d’Argument ass, dass kee Hiweis iwwer d’Natur vun
Zäit kann aus dëser, oder aus der Zirkulatioun vun all kierperlech Kierper ofgeleet ginn. Zäit ass net identesch mat der
Ënnerdeelunge vun deem mir moossen et Gewéinlech.
26. Plotinus (3. 7. 12. 34) huet d’selwecht Illustratioun.
27 Plotinus 3. 7. 11. 41 (TR. Armstrong) vun Zäit schwätzt als “e (diastasis) Verbreedung aus Liewen … d’Liewen vun
d’Séil an eng Beweegung vun Passage aus eng Manéier vum Liewen zu engem aneren. Dësen Text kann hunn beaflosst
Augustinerkierch d’coining vun de Begrëff dislenlio. Mee am Augustinerkierch dëser psychescher Erfahrung vun der Verbreedung
aus der Séil an successiveness an Objeten Richtungen ass eng ustrengend an Angschtgefiller Erfahrung, datt hie kann
schwätzen vun Erléisung als deliverance aus Kéier (cf. uewen, IX. IV (10)). D’Thema ass ënnert entwéckelt,
virun allem am XI. xxix (39) wou Sprooch d’St Paul iwwer “hat Wiesen” (Phil 3:. 13) gëtt Hausnummeren
mat de Gedanken vun Plotinus (6. 6. 1,5) ass dass mat der One engem gefall an ass “verlängert an engem
Effekt “.
28. Ambrose d’Owend Hym.
29. Plotinus (3. 7. 11): Time ass de Ball an d’Séil vun engem Staat Liewen zu engem aneren, an ass net ausserhalb der
Séil.
30 Kuck virun XI. xxvi (33).
31. Augustinerkierch d’Bild vun der historeschen Prozess ass, dass vun engem Floss leeft oder Flëss, mat vill Wandstéiss

Amazon e il logo di Amazon sono marchi di Amazon.com, Inc., o delle sue affiliate.